9.01.2014

Kusmuktan ölen insan psikolojisi

Dünyanın bir noktasında hayatta olupta, yaşam belirtisi alamadığımız insanlar konvoyuna bende katıldım. Odamdan çıkamaz oldum. Çayımı demleyip abur cubura dayanıyorum. Yemek bile yemiyorum doğru düzgün.

Yatağımı toplamıyorum mesela akşam yine yatıcam nasıl olsa diye, evide temizlemiyorum yarın yine pislenecek diye. Yalnızlıktan kusuyorum, kusa kusa ölüyorum. Hiç bir şeyden zevk almıyorum artık eskisi gibi. Mutluluğu kaybettim, aramaya bile üşeniyorum. Ne biliyim ne olacak böyle.

1 yorum:

  1. Mutsuzluktan sıkılacak, mutluluk arayacak; kendinden bile bayacak, kendini yeniden keşfe çıkacaksın nerden biliyorum? tecrübe denen zıkkımdan mütevellit.

    YanıtlaSil