Şu saatler tam kelimelerin kifayetsiz kaldığı, tavana melül melül bakılacak saatlar saat sabahın beşi. İnsan bu saatlerde şöyle bir düşünüyor gizli gizli. Sessizlik çöküyor odaya. Yalnızlığı müzikle bastırmaya çalışıyor. Yakıyor bir sigara karanlığa meydan okuyor. Yarından umutsuz mutluluk nedir unutmuş saçma sapan bir yaşam çizgisinde umutsuzca umuda ilerliyor. Bir şeyler yapmaya çalışıyor sıkılıp ondan da vazgeçiveriyor. Galiba bu insan, yani ben hayatın anlamını kavrayamayanlardanım.